30 วันรอบโลก

ถ้ำ Luray Caverns in Virginia
 

วันนี้ได้มัคคุเทศก์เป็นชายหนุ่มรูปงาม ซึ่งเพิ่งสึกจากพระมามาด ๆ เป็นผู้นำเที่ยว คุณทองวัน ศรีคำมนตรี หรือ มั่ง มีศักดิ์เป็นหลานชายของท่านอาจารย์จันดา ได้นำอาสานำมาเที่ยวชมถ้ำ นัยว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามมากแห่งหนึ่งอยู่ใกล้ ๆ กรุงวอชิงตัน รถวิ่งประมาณ 2 ชั่วโมง ได้ทราบมาว่าในระหว่างทางนั้นยังมีถ้ำสวย ๆ ที่จะให้ชมอีกหลายแห่ง ดังนั้นหลังจากฉันเพลเสร็จก็เริ่มออกเดินทางจาก วัดลาวพุทธวงศ์ ไปยังถ้ำ luray ทันที ระหว่างทางได้สนทนาถึงหน้าที่การงานกัน ทราบว่าเธอเป็นช่างตกแต่งต่อเติมและทาสีบ้าน พูดง่าย ๆ คือทำทุกอย่างที่พอจะได้เงิน แม้จะค้าขายก็เคยมาหลายอย่างถูกโกงจากหุ้นส่วนก็บ่อย ๆ แต่เธอก็ไม่ท้อถอย และจะมาบวชพระเป็นประจำทุกปีเช่นกัน รถที่ขับขี่อยู่เป็น โตโยต้า รุ่นใหม่ที่เมืองไทยก็นิยมกันที่เรียกว่า ฟอร์วีล ราคาเป็นล้าน แต่ในอเมริกาแล้ว หาซื้อได้ไม่ยากหากมีงานทำเป็นหลักฐาน สามารถจัดไฟแนนท์ได้ง่าย เพราะคนอเมริกันมักใช้เครดิตในการซื้อของมากกว่าการพกพาเงินสด อีกอย่างทุกคนจะมีความรับผิดชอบในหนี้สินที่ก่อขึ้น บางครั้งก็ต้องยืมเงินคุณพ่อมาใช้หมุนเวียนเหมือนกัน ตั้งใจว่าเมื่อสึกแล้วจะหางานทำใหม่ ตอนนี้ขอพักผ่อนสักระยะก่อน หากมีโอกาสไปเมืองไทยก็จะแวะไปเที่ยวที่วัดถ้ำแฝดด้วย

ระหว่างการเดินทางจากรุงวอชิงตันไปเรื่อย ๆ นั้น สองข้างทางเป็นป่าเขาและเขตวนอุทยานแห่งชาติหลายแห่ง เป็นเส้นทางท่องเที่ยวโดยเฉพาะ เพราะเห็นมีแคมป์ที่พักสำหรับพักจอดรถเพื่อนอนพักหรือเป็นรีสอร์ทก็มี ถนนหนทางนั้นสะดวกสบาย ไฮท์เวย์นั้นเหมือนมอเตอร์เวย์บ้านเรา ไม่มีที่ยูเทอน ไม่มีสามแยกหรือสี่แยกให้เป็นอันตราย ถนนไฮท์เวย์บ้านเราที่เชื่อมต่อระหว่างภูมิภาคเป็นอย่างนี้หมดก็คงจะดี เพราะช่วยลดอุบัติได้มากทีเดียว อีกทั้งสามารถทำความเร็วได้ดีพอสมควร แต่ไม่เกินที่กฏหมายกำหนดด้วย เพราะบ้านเขาก็เหมือนของเรามีตำรวจคอยตรวจจับความเร็วเหมือนกัน ดังนั้นรถจึงวิ่งด้วยความเร็วประมาณ 120/กม ก็ถือว่าปกติ วิ่งผิดทางไปนิดหนึ่งก็เลยต้องย้อนเสียเวลานิดหน่อย เพราะคนนำทางก็ไม่เคยมานานแล้วเหมือนกัน เห็นพระมาหรอกจึงได้รับอาสาพาเที่ยวในครั้งนี้ ก็ขออนุโมทนามา ณ โอกาสนี้ด้วยเหมือนกัน เพราะถ้าไม่ได้โยมมั่งแล้วก็คงไม่มีโอกาสมาเที่ยวสถานที่แห่งนี้แน่นอน เพราะทางวัดลาวพุทธวงศ์กำลังเตรียมงาน วันชาติอเมริกา ซึ่งเหลือเวลาไม่กี่วัน จึงต้องอาศัยพระและลูกศิษย์จัดเตรียมตกแต่งเวทีและสถานที่ เพื่อร่วมเฉลิมฉลองวันชาติด้วย ปกติแล้วทราบว่าจะมีคนมาแน่นวัดนับหมื่นคน เพราะเป็นงานประจำปีที่ได้จัดติดต่อกันมาหลายปีแล้ว จนเป็นที่รู้จักของชาวต่างประเทศในบริเวณข้างเคียง รวมทั้งคนไทย-ลาวที่อาศัยอยู่ในกรุงวอชิงตัน ดีซี. ยังคิดอยู่ว่าน่าจะถึงวันนั้นเร็ว ๆจะได้มีโอกาสชมงานวัดในต่างประเทศดูบ้างว่าบรรยากาศเป็นอย่างไรหรือแตกต่างจาประเทศไทยอย่างไร

ถ้ำ Luray Caversn นี้อยู่ในหุบเขาหรือวนอุทยาน Shenandoah Valley ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของรัฐเวอร์จิเนียร์ มองจากภายนอกเป็นเหมือนเนินเขาเตี้ย ๆ ลูกหนึ่ง มีอาคารสำนักงานและร้านอาหารพร้อมด้วยลานจอดรถใหญ่ ส่วนด้านข้างไกลออกไปเหมือนสระน้ำใหญ่ที่มีน้ำสีเขียวมรกต เมื่อลงจากรถก็มุ่งสู่ตัวอาคาร จึงเห็นนักทักเที่ยวชาวต่างชาติพอประมาณ กำลังเข้าแถวซื้อตั๋วเข้าชมอยู่ โดยทางเจ้าหน้าที่จะปล่อยให้เข้าชมเป็นคณะหรือเป็นกลุ่ม ๆ ประมาณ 20 คนเศษ ทางลงนั้นเป็นบันไดที่ปูพื้นไว้เป็นอย่างดี มองลงไปแล้วเป็นถ้ำลึกที่โปร่งและสูงพอสมควร

ถ้ำนี้ได้ถูกค้นพบเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม  พ.ศ. 2421 โดยชาวพื้นเมืองในท้องถิ่นคือ Benton Stebbins, Billy Campbell, and Andrew Campbell และได้ถูกเก็บเป็นความลับมาโดยตลอด จนสามารถทำการซื้อขายถือกรรมสิทธิ์ได้ และได้มีการขายต่อกันมาเป็นทอด ๆ จนในปี พ.ศ. 2521จึงได้ถูกทางรัฐเวอร์จิเนียร์ซื้อคืนมาเป็นกรรมสิทธิ์ของรัฐ ปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวกว่า 500,000 คน/ปี เพราะเป็นถ้ำใหญ่ที่สุดและสวยงามที่สุดในชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ประกอบไปด้วยปราสาทหินและห้องโถงใหญ่กว่า 10 ห้อง สระแก้วมรกต เสียงสะท้อนที่เหมือนเสียงเปียโนและระฆัง ฟังแล้วไพเราะมาก จนได้รับการยกย่องและลงหนังสือกินเนสบุ๊คในปี พ.ศ.2531 และจะมีการฉลองใหญ่ครบรอบ 125 ปีแห่งการค้นถ้ำนี้ในวันที่ 16 สิงหาคม 2546 นี้ด้วย ระหว่างการเที่ยวชมภายในถ้ำนั้น จะมีเจ้าหน้าที่คอยบรรยายถึงเรื่องราวของห้องโถงแต่ละห้องด้วย พื้นทางเดินได้รับการปูด้วยหินธรรมชาติกลมกลืนกับธรรมชาติ เดินได้สะดวก นอกจากนี้ยังมีแสงไฟสาดส่องในจุดที่สำคัญและเป็นจุด ๆ ตามแนวทางเดินตลอดทาง มีทั้งหินเขี้ยวหนุมาน หินสีต่าง ๆ หินงอกหินย้อยสวยงามมาก

สระมรกตในถ้ำ	สระน้ำใสเหมือนกระจก	ความงดงามภายในถ้ำ

ถ้ำสวย ๆ บ้านเราน่าจะได้รับการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว โดยให้แสงสว่างและปรับปรุงทางเดินบางส่วนให้มีความปลอดภัยสำหรับนักท่องเที่ยว โดยเก็บค่าใช้จ่ายเพื่อใช้บำรุงรักษาและเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลสถานที่ก็คงจะดีไม่น้อย โดยเฉพาะถ้ำเชียงดาว หรือถ้ำอื่น ๆ ที่มีหินงอกหินย้อนที่สวยงาม เพราะดูแล้วไม่น่าจะใช้งบประมาณสูงเท่าไหร่ แต่ผลตอบแทนเหลือคุ้ม เพราะการที่นักท่องเที่ยวต่างชาติรู้จักประเทศไทยเพียง ภูเก็ต พัทยา เชียงใหม่ ซึ่งเป็นแหล่งบันเทิงเสียมากกว่าธรรมชาติ จึงน่าส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบธรรมชาติ ป่า เขา ถ้ำสวย ๆ เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้เข้ามาชม อันเป็นการส่งเสริมให้เกิดรายได้แก่ท้องถิ่นอีกทางหนึ่ง โดยเฉพาะปัจจุบันมี อบต. ที่ทำหน้าที่ในการพัฒนาท้องถิ่นอยู่แล้วคงจะช่วยได้มาก

หลังจากเที่ยวชมภายในถ้ำเสร็จแล้วก็เลยขึ้นมาชมภายในอาคารสำนักงาน ซึ่งเป็นร้านขายของที่ระลึก หินสีต่าง ๆ เสื้อผ้า หนังสือ ซีดี วีดีโอ เครื่องใช้ต่าง ๆ เช่น จาน ช้อน พวงกุญแจ ที่มีรูปหรือเครื่องหมายสัญญลักษณ์ของถ้ำแห่งนี้วางขายจนลายตา ก็เลยไม่รู้จะซื้ออะไรดี เพราะขี้เกียจถือก็ว่าได้ เนื่องจากยังต้องเดินทางต่อไปยังยุโรปในเร็ววันนี้อีก อาคารที่อยู่ใกล้ ๆ กันก็เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับยานยนต์โบราณ ที่ประกอบไปด้วยรถโบราณนานาชนิด รถม้า รถโดยสาร ตั้งแต่ยุคบุกเบิกอเมริกัน แต่เนื่องจากเป็นช่วงห้าโมงเย็น พิพิธภัณฑ์ก็กำลังจะปิด ก็เลยไม่ได้แวะเข้าไปชม เพราะเดินชมถ้ำก็เป็นชั่วโมงเหมือนกัน แต่รู้สึกว่าเป็นสิ่งที่น่าสนใจไม่น้อยเช่นกัน ใกล้ ๆ กันก็เป็นสวนกล คือเมื่อเข้าไปแล้วจะจัดเป็นช่องทางเดินมากมาย บางช่วงก็เป็นทางตัน จะต้องเดินหาทางออกเอาเอง เป็นการฝึกสมองเหมาะสำหรับเด็ก ๆ มาก

ก็คงจะต้องจบเรื่องชมถ้ำไว้แต่เพียงเท่านี้ เพราะอีกไม่กี่วันก็จะออกจากกรุงวอชิงตันเข้ายุโรปต่อไป ต้องขออภัยท่านผู้อ่านที่ติดตามสาระคดีธรรมที่เขียนเรื่องล่าช้าไปบ้าง เพราะต้องอาศัยการทบทวน และพิมพ์เรื่องเองในตอนค่ำหลังจากทำวัตรเย็นแล้ว ก็เหนื่อยและง่วงพอสมควร เพราะกลางวันรับญาติโยม รักษาแก้กรรมบ้าง เสริมดวงบ้าง ก็สงเคราะห์ญาติโยมไปตามกำลังปัญญา ค่ำ ๆ ก็ถึงจะมีเวลาเขียนเรื่องราวต่าง ๆ ที่น่าสนใจฝากให้ท่านได้อ่านกัน นี่ก็จะออกพรรษาอีกแล้ว ก็อาจต้องเดินทางต่อไปอเมริกาและยุโรปใหม่อีกครั้ง จะพยายามให้จบเรื่องก่อนออกเดินทาง เพื่อที่จะได้ข้อมูลใหม่มานำเสนอกันต่อไป

[บน] [30 วันรอบโลก] [วัดลาวพุทธวงศ์] [วอชิงตัน ดีซี] [ถ้ำLuray Caverns] [ปารีส] [ฮัมส์บวร์ก]